Ailemizin çiçeklerle olan sarmal hayatı 3. nesile de bulaştı sonunda...
Bazen düşünüyorum da dedem genlerimize geçiş yaptıracak kadar sevmiş bu mesleği.
Küçükken aranjman yaparken babamı izler, jestlerini-mimiklerini takip ederdim. Mutluydu.
Ben ve kardeşim de çiçeklerle haşır, neşirken çok mutluyuz... Karşı koymaya gerek yok.. Ailemiz, meslekte 72. yılını doldururken çiçekler yeni bir nesli de kendine çekmeyi başardı.
Babam, ben ve kardeşim artık vitrinimizi bilgisayar monitörlerine taşımış bulunuyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder